2019 ŞÜKÜR

30-01-2019 1439 Yorum yok. Yorum Ekle

Acısıyla, tatlısıyla, kazançlar, kayıplarla yaşadığımız bir yılı geride bıraktığımız bugünlerde 2019’un ilk sayısında merhaba sevgili okuyucularımız.

Yeni yıla hepimiz pek çok istekle girdik. Her yeni yaşımızda hatta her sabah olduğu gibi… Dualarımız, tuttuğumuz dileklerimiz sahip olmadıklarımızdan yana. Ya sahip olduklarımız?

Ailedeki, yaşlı ve hastalarla ilgilenme görevini genelde annem üstlendiğinden her hastane dönüşünde şükredişini ve ‘’Buralar bir şey değil, büyük hastanelerde şükretmeyi öğreniyorsun ‘’sözünü çocuk duyuşuyla dinler anlamlandıramaz hatta itiraf edeyim anneciğim üzerinde de fazla kafa yormazdım.

Yıllar geçti 40’lı yaşlara geldiğimde alerjik astım nedeniyle annemin o zaman ki tabiri büyük hastanelere, Eğitim Araştırma Hastanelerine sıkça yolum düşmeye başladığı zaman anladım annemin ne demek istediğini…

Sadece hastane ve hastalık değil gözlenen. Çocuk, genç, yaşlı…  Birbirinden apayrı öyküler… Kimi öykü içini parçalarken, kimi öykü hayranlık uyandırıyor. Tek ortak nokta hastalık serüvenler ap ayrı. Ve özet, öykü, yaş ne olursa olsun ders çıkarmayı ve şükretmeyi öğretiyor.

Peki şükür bilincinden nasıl böyle uzaklaştık. Hatta nasıl şükür ne bilmeyen bir nesil yetiştirdik?

İlk başta bizler, olmayana odaklandık. Çocuklarımız karnesini getirdi iyi olan notları değil düşük olan notu gördük… Okul grupları içerisinde aldıkları sonuçları değerlendirirken doğrulardan çok yanlış cevaplar ile yargıladık. Sağlık problemimiz yok ise bazen, karın fazlalığına ya da burun estetiğine kafamıza taktık. Telefonumuz var ve işlevleri gayet düzgün iken bir üst modele hayran kalıp onu almak için belki mutfak masrafından kıstık. Ev varsa araba, araba varsa ev, ev araba varsa yazlık hayallerimizi süsledi ve televizyonda dizilerde yaşanan hayatları idol olarak kabul ettik. Onun busu var bunun busu var için için kendimizi yedik. Eh biz ebeveynlerde durum böyle olunca armut dibine düşer misali çocuklarımızda durum ortada…

O zaman eskiyen yılı uğurladığımız hızla yeni bir yılın ilk sayfalarını açtığımız bu günlerde önce bir düşünelim, hatta bunu bir aile çalışması olarak yapalım. Nelere sahibiz? Var olduklarımızı kaybetmemek için neler yapmalıyız? Belki empati belki hayal ile var olanlarımızı yitirdiğimizde neler yaşarız? Amaç ya da hırs edindiğimiz şeylerin olması ne kadar mümkün? Onların olması için nelerden vazgeçmeliyiz? Amaç ya da hırs ürünü durumların gerçekleşmemesi olasılığında nasıl hissederiz veya bizi nasıl etkiler?

Bilinçaltımızın olumsuzluklardan arınması ve hayata her şeyden önemlisi yavrularımıza doğru yol gösterebilmek, olumlu model olabilmek adına 2019 da hırstan soyunarak, var olduklarımızı bilerek ve onlar için şükrederek başlayalım.

2019 yılında tüm Dünya insanlarının huzur ve barış içinde yaşaması duasıyla…

Sevgilerimle

 

 

Ozan Derviş

Kalkınma Projeleri Yaşam Mücadelesinin Önüne Geçmemeli

27-01-2020 Yorum yok. 3345
Neyir Erkan Şişman

Geri Dönüşüm / Yeni İş Alanı

27-01-2020 Yorum yok. 2468
Tuncay Ünde

Büyüklere Masallar!

27-01-2020 Yorum yok. 2551
Hacı Arıcı

İHANET

27-01-2020 Yorum yok. 1562
Adem Öztürk "Beykoz Sevdalısı"

Haydut Devletler

27-01-2020 Yorum yok. 2353
Yaprak Akın

BİZLER VE TEKNOLOJİ

27-01-2020 Yorum yok. 2419
Osman Topuz

Sormayın Ne Olur...

27-01-2020 Yorum yok. 2545
Cüneyt Pulant

GEÇMİŞ OLSUN TÜRKİYE

27-01-2020 Yorum yok. 3072
Tekin Toklucu "Ters Köşe"

SOKAK OYUNLARI…

27-01-2020 Yorum yok. 2857
Asiye Çakır

KAFAMDA DELİ SORULAR…

27-01-2020 Yorum yok. 3356
Makbule İnaç

Ben Bir TEGV'liyim,

25-11-2019 Yorum yok. 3631

KUTSAL ÖĞRETMENLİK MESLEĞİ

25-11-2019 Yorum yok. 3050
Çiğdem Topatan

Kyzikos...

28-10-2019 Yorum yok. 1196
Bilal Karabacak

Beykoz’da etkinlikler arka arkaya gerçekleşiyor

28-10-2019 Yorum yok. 3048
Zeynep Küçük

Spor ve Çocuk

05-08-2019 Yorum yok. 3920