Umutlar ve Hayaller‏

12-05-2016 6951 Yorum yok. Yorum Ekle

Merhaba değerli dostlarım,

Zaman mı  çabucak geçen yoksa ömür mü giden çok kısa sürede. Ne çabuk geçti koskoca bir ay. Geçerken bizlerden neler alıp götürüyor. Neleri kaybediyoruz. Hangi değerlerimiz yok oluyor bir bir. Kimi hayallerimiz, kimi umutlarımız. Dün yanımızda olanlar, bugün yoklar. Kimi zamansız aramızdan ayrılanlar var, kimi de kabullenemediğimiz canlarımız.

Hep bir hayal dünyasında, umut dünyasında yaşıyoruz hepimiz. Farklı farklı hayaller kurarız. Kimimiz bir ev, bir araba lüks bir hayat, kimimiz ekmek parası. Kimileri kavuşamadığı sevgilinin hayalini, kimileri askerdeki oğlunun hayalini, kimi Pazar tezgâhında o gün kaç kasa meyve satacağını hayal eder. Hayaller ve umutlar kişilere göre değişir durur. Kim bilir şu an sizin hayaliniz nedir.

Bazen bir şarkı, bazen bir hikâyede gizlidir hayallerimiz. Hikâye derken, geçenlerde bir dostumdan dinlemiştim. Bir hayli etkilendim o an.

Konu nasıl açıldı hatırlamıyorum ama şöyle anlattı.

Hastanede bir odaya ikinci bir hasta getiriliyor. Hasta gözlerini açtığında sadece tavana bakabiliyor, kıpırdayamacak kadar engelli. O sırada yan taraftan bir ses gelir. Hoş geldin geçmiş olsun diye. Sohbete dalarlar. Yan taraftaki hasta diğer hastaya odanın tamamını anlatır. Kendisinin cam kenarında olduğunu ciğerlerinden hasta olduğunu, günde bir saat dik oturtulduğunu söyler. Bu bir saatlik oturmasında ise o’na dışarıda olan bitenleri anlatır. Sorduğunda görebildiğim her şeyi anlatayım der. Dışarıda bir park olduğunu, çocukların oyun oynadığını, bankta oturanları, sahili, denizi, gökyüzünü yani görebildiği her şeyi anlatır. Kıpırdayamayan hastada mutlu olur böylece. Günler böyle geçer. Bir gün parkta bando takımını konserini anlatır. Sesleri duymaz tuhaf olur ama içinden galiba ses yalıtımından olsa gerek diye düşünür. Derken bir sabah uyandığında arkadaşından ses gelmez. O sırada odaya giren hemşireye sorar. Hemşire maalesef hastamızı kaybettik der. Çok üzülür ve hemşireye mümkünse arkadaşının yatağına geçmek istediğini söyler. O’da tabii mümkün der ve onun yatağını yer değiştirir. Hasta yer değişiminde cama bakar ama cam yoktur orada, sadece duvar vardır. Hemşireye sorar. Ben uyuduğumda odamı mı değiştirdiniz. Hemşire hayır der. Hasta nasıl olur şuarada pencere vardı, ölen arkadaşım bana her gün bir saat dışarıyı anlatırdı. Hemşire bu mümkün değil der. Nasıl olur, O anlatamaz ki der. Nedenini sorduğunda ise,

Anlatamaz çünkü o ölen kişinin gözleri görmüyordu. O kördü, mümkün değil der yine. Hastamızın gözlerinden yaşlar süzülür o an.

Evet gözleri görmüyordu ama hayalleri vardı onun. Görmek istediği, duymak istediği, içinde yaşattığı. Kendi dünyasında gördüğü.

Hepimizin hayalleri gibi. Hayallerimizden asla vazgeçmeyelim. Yüce Rabbim vermeyeceği hiçbir şeyin hayalini kurdurmazmış kullarına.

Ama bu yalan  dünyada , Ama asıl gerçek dünyada.

Saygılaımla….

Taner Mert


Füsun Sökmez "Al Yazmanın Sesi"

SEVGİLİYİ UĞURLARKEN

30-12-2017 Yorum yok. 1555
Gülay Demirel "Konuk Yazar"

ÇOCUKLAR HEPİMİZİN

20-12-2017 Yorum yok. 3016
İsmail Akyel

Sağlıklı Beslenme Önerileri

20-12-2017 Yorum yok. 1878
Ozan Derviş

YETER Kİ HAFIZANIZA İZİN VERİN

20-12-2017 Yorum yok. 1377
Neyir Erkan Şişman

TAHAMMÜLSÜZ TOPLUM

20-12-2017 Yorum yok. 2287
Asiye Çakır

YAŞA(T) BE İNSAN !

20-12-2017 Yorum yok. 1641
Yaprak Akın

BEYKOZ HEPİMİZİN

20-12-2017 Yorum yok. 1847
Adem Öztürk "Beykoz Sevdalısı"

Yeni Bir Umut Yılı İstiyorum

20-12-2017 Yorum yok. 1482
Taner Mert "Mert Beykozlu"

Sevmek Nedir…

11-11-2017 Yorum yok. 3318
Makbule İnaç

BEYKOZ’UN ÇINARLARI (2)

11-11-2017 5 yorum. 2071
Tekin Toklucu "Ters Köşe"

ÇAĞIN VEBASI...!!!

11-11-2017 Yorum yok. 2345
Ergin Tüfekçi

Uzun bir aradan sonra

28-08-2017 Yorum yok. 2783
Cüneyt Pulant

ÜLKEM İÇİN YENİ BİR UMUT

28-08-2017 Yorum yok. 1977
Zeynep Küçük

Duyarlı Ol, Bir İmza da Sen Ver!

02-08-2017 Yorum yok. 2350