Umutlar ve Hayaller‏

12-05-2016 7262 Yorum yok. Yorum Ekle

Merhaba değerli dostlarım,

Zaman mı  çabucak geçen yoksa ömür mü giden çok kısa sürede. Ne çabuk geçti koskoca bir ay. Geçerken bizlerden neler alıp götürüyor. Neleri kaybediyoruz. Hangi değerlerimiz yok oluyor bir bir. Kimi hayallerimiz, kimi umutlarımız. Dün yanımızda olanlar, bugün yoklar. Kimi zamansız aramızdan ayrılanlar var, kimi de kabullenemediğimiz canlarımız.

Hep bir hayal dünyasında, umut dünyasında yaşıyoruz hepimiz. Farklı farklı hayaller kurarız. Kimimiz bir ev, bir araba lüks bir hayat, kimimiz ekmek parası. Kimileri kavuşamadığı sevgilinin hayalini, kimileri askerdeki oğlunun hayalini, kimi Pazar tezgâhında o gün kaç kasa meyve satacağını hayal eder. Hayaller ve umutlar kişilere göre değişir durur. Kim bilir şu an sizin hayaliniz nedir.

Bazen bir şarkı, bazen bir hikâyede gizlidir hayallerimiz. Hikâye derken, geçenlerde bir dostumdan dinlemiştim. Bir hayli etkilendim o an.

Konu nasıl açıldı hatırlamıyorum ama şöyle anlattı.

Hastanede bir odaya ikinci bir hasta getiriliyor. Hasta gözlerini açtığında sadece tavana bakabiliyor, kıpırdayamacak kadar engelli. O sırada yan taraftan bir ses gelir. Hoş geldin geçmiş olsun diye. Sohbete dalarlar. Yan taraftaki hasta diğer hastaya odanın tamamını anlatır. Kendisinin cam kenarında olduğunu ciğerlerinden hasta olduğunu, günde bir saat dik oturtulduğunu söyler. Bu bir saatlik oturmasında ise o’na dışarıda olan bitenleri anlatır. Sorduğunda görebildiğim her şeyi anlatayım der. Dışarıda bir park olduğunu, çocukların oyun oynadığını, bankta oturanları, sahili, denizi, gökyüzünü yani görebildiği her şeyi anlatır. Kıpırdayamayan hastada mutlu olur böylece. Günler böyle geçer. Bir gün parkta bando takımını konserini anlatır. Sesleri duymaz tuhaf olur ama içinden galiba ses yalıtımından olsa gerek diye düşünür. Derken bir sabah uyandığında arkadaşından ses gelmez. O sırada odaya giren hemşireye sorar. Hemşire maalesef hastamızı kaybettik der. Çok üzülür ve hemşireye mümkünse arkadaşının yatağına geçmek istediğini söyler. O’da tabii mümkün der ve onun yatağını yer değiştirir. Hasta yer değişiminde cama bakar ama cam yoktur orada, sadece duvar vardır. Hemşireye sorar. Ben uyuduğumda odamı mı değiştirdiniz. Hemşire hayır der. Hasta nasıl olur şuarada pencere vardı, ölen arkadaşım bana her gün bir saat dışarıyı anlatırdı. Hemşire bu mümkün değil der. Nasıl olur, O anlatamaz ki der. Nedenini sorduğunda ise,

Anlatamaz çünkü o ölen kişinin gözleri görmüyordu. O kördü, mümkün değil der yine. Hastamızın gözlerinden yaşlar süzülür o an.

Evet gözleri görmüyordu ama hayalleri vardı onun. Görmek istediği, duymak istediği, içinde yaşattığı. Kendi dünyasında gördüğü.

Hepimizin hayalleri gibi. Hayallerimizden asla vazgeçmeyelim. Yüce Rabbim vermeyeceği hiçbir şeyin hayalini kurdurmazmış kullarına.

Ama bu yalan  dünyada , Ama asıl gerçek dünyada.

Saygılaımla….

Taner Mert


Hacı Arıcı

Yöremiz – Kültürümüz – Tarihimiz

28-09-2018 Yorum yok. 1326
Ozan Derviş

ESKİYEN BİZLER “ESKİMEYEN BEYKOZ”

28-09-2018 Yorum yok. 1483
Neyir Erkan Şişman

Psikolojik-Ekonomik Sıkıntılar

28-09-2018 Yorum yok. 892
Taner Mert "Mert Beykozlu"

“YENİDEN DOĞABİLMEK”

28-09-2018 Yorum yok. 1316
Asiye Çakır

SİZİN GÖZÜNÜZ HANGİSİ... ???

28-09-2018 Yorum yok. 1665

DİLİMİZİ YİTİRİYORUZ

28-09-2018 Yorum yok. 849
Yaprak Akın

BİR RİCAM VAR !

28-09-2018 Yorum yok. 379
Adem Öztürk "Beykoz Sevdalısı"

Ülkenin Hali

28-09-2018 Yorum yok. 690
Tekin Toklucu "Ters Köşe"

GÖZLEM…

28-09-2018 Yorum yok. 641
Ergin Tüfekçi

BEYKOZUMUZ DAKİ TURİZM ELÇİLERİMİZ

15-08-2018 Yorum yok. 986
Cüneyt Pulant

İnsanoğlu iyiliklerle yaşar

15-08-2018 Yorum yok. 1938
Zeynep Küçük

Dilde Doğru Bildiğimiz Yanlışlar: “Galat-ı Meşhurlar”

08-07-2018 Yorum yok. 1237
Füsun Sökmez "Al Yazmanın Sesi"

OYUMU NASIL KULLANACAĞIM?

13-06-2018 Yorum yok. 2441