Umutlar ve Hayaller‏

12-05-2016 7577 Yorum yok. Yorum Ekle

Merhaba değerli dostlarım,

Zaman mı  çabucak geçen yoksa ömür mü giden çok kısa sürede. Ne çabuk geçti koskoca bir ay. Geçerken bizlerden neler alıp götürüyor. Neleri kaybediyoruz. Hangi değerlerimiz yok oluyor bir bir. Kimi hayallerimiz, kimi umutlarımız. Dün yanımızda olanlar, bugün yoklar. Kimi zamansız aramızdan ayrılanlar var, kimi de kabullenemediğimiz canlarımız.

Hep bir hayal dünyasında, umut dünyasında yaşıyoruz hepimiz. Farklı farklı hayaller kurarız. Kimimiz bir ev, bir araba lüks bir hayat, kimimiz ekmek parası. Kimileri kavuşamadığı sevgilinin hayalini, kimileri askerdeki oğlunun hayalini, kimi Pazar tezgâhında o gün kaç kasa meyve satacağını hayal eder. Hayaller ve umutlar kişilere göre değişir durur. Kim bilir şu an sizin hayaliniz nedir.

Bazen bir şarkı, bazen bir hikâyede gizlidir hayallerimiz. Hikâye derken, geçenlerde bir dostumdan dinlemiştim. Bir hayli etkilendim o an.

Konu nasıl açıldı hatırlamıyorum ama şöyle anlattı.

Hastanede bir odaya ikinci bir hasta getiriliyor. Hasta gözlerini açtığında sadece tavana bakabiliyor, kıpırdayamacak kadar engelli. O sırada yan taraftan bir ses gelir. Hoş geldin geçmiş olsun diye. Sohbete dalarlar. Yan taraftaki hasta diğer hastaya odanın tamamını anlatır. Kendisinin cam kenarında olduğunu ciğerlerinden hasta olduğunu, günde bir saat dik oturtulduğunu söyler. Bu bir saatlik oturmasında ise o’na dışarıda olan bitenleri anlatır. Sorduğunda görebildiğim her şeyi anlatayım der. Dışarıda bir park olduğunu, çocukların oyun oynadığını, bankta oturanları, sahili, denizi, gökyüzünü yani görebildiği her şeyi anlatır. Kıpırdayamayan hastada mutlu olur böylece. Günler böyle geçer. Bir gün parkta bando takımını konserini anlatır. Sesleri duymaz tuhaf olur ama içinden galiba ses yalıtımından olsa gerek diye düşünür. Derken bir sabah uyandığında arkadaşından ses gelmez. O sırada odaya giren hemşireye sorar. Hemşire maalesef hastamızı kaybettik der. Çok üzülür ve hemşireye mümkünse arkadaşının yatağına geçmek istediğini söyler. O’da tabii mümkün der ve onun yatağını yer değiştirir. Hasta yer değişiminde cama bakar ama cam yoktur orada, sadece duvar vardır. Hemşireye sorar. Ben uyuduğumda odamı mı değiştirdiniz. Hemşire hayır der. Hasta nasıl olur şuarada pencere vardı, ölen arkadaşım bana her gün bir saat dışarıyı anlatırdı. Hemşire bu mümkün değil der. Nasıl olur, O anlatamaz ki der. Nedenini sorduğunda ise,

Anlatamaz çünkü o ölen kişinin gözleri görmüyordu. O kördü, mümkün değil der yine. Hastamızın gözlerinden yaşlar süzülür o an.

Evet gözleri görmüyordu ama hayalleri vardı onun. Görmek istediği, duymak istediği, içinde yaşattığı. Kendi dünyasında gördüğü.

Hepimizin hayalleri gibi. Hayallerimizden asla vazgeçmeyelim. Yüce Rabbim vermeyeceği hiçbir şeyin hayalini kurdurmazmış kullarına.

Ama bu yalan  dünyada , Ama asıl gerçek dünyada.

Saygılaımla….

Taner Mert


Hacı Arıcı

ACISI OLAN UNUTMAZ

20-06-2019 Yorum yok. 1293
Ozan Derviş

Unutmayın Kimse İstanbul’u Sizden Daha Fazla Sevemez

20-06-2019 Yorum yok. 1484
Neyir Erkan Şişman

Ah İstanbul

20-06-2019 Yorum yok. 925
Rabia Yıldız

ANTİBİYOTİK VE AĞRI KESİCİ

20-06-2019 Yorum yok. 1318
Bilal Karabacak

HAYAT SEN NEYMİŞSİN?

20-06-2019 Yorum yok. 1002
Makbule İnaç

Eskimeyen Dostlar

20-06-2019 Yorum yok. 561
Tekin Toklucu "Ters Köşe"

BELİRSİZLİK…

20-06-2019 Yorum yok. 456
Yaprak Akın

İYİLİK UNUTMAK İÇİN YAPILIR...

20-06-2019 Yorum yok. 427
Asiye Çakır

DÜĞÜM....

20-06-2019 Yorum yok. 1586
Çiğdem Topatan

ÇOCUK KALBİNİN DİLİ

31-05-2019 Yorum yok. 648

NEREDE O ESKİ BAYRAMLAR

31-05-2019 Yorum yok. 466
Taner Mert "Mert Beykozlu"

Hiç Düşündük mü?..

01-05-2019 Yorum yok. 1241
Zeynep Küçük

Bakla ve Gül Kokusu

01-05-2019 1 yorum. 894
Ergin Tüfekçi

Sevgili Beykoz

02-03-2019 Yorum yok. 1492