Özlenen Geçmiş

02-08-2017 3324 5 yorum. Yorum Ekle

Çocukluğum Yalıköy‘de geçti o dönem ki esnaf amcalarımız bizim komşularımızdı.

Bu güzel insanları, duyduğum duyguları bu köşeye sığdırmamın mümkünü yok.

Yalıköy caddesinde nadide esnaflarımız ve komşularımız vardı. Hepsi birbirinden değerli kişilerdi.

Sevgi ve saygının olduğu dönemlerde büyüyüp yetiştiğim için kendimi çok şanslı görüyorum.

Alışverişler de insanlar örneğin Yağ, gaz, pide kuyruklarının olduğu dönemlerde kimse kendi sırasının dışına çıkmaz eğer kuyruktakilere malzeme kalmaz ise herkes birbiriyle yeteri ölçüde paylaşımlar yapardı, o zaman bunun ne ifade ettiğini ne değerli bir davranış olduğunu çok anlamazdık oysa çok değerliymiş.

Ailemiz bize her zaman herkesin kendi hakkına rıza göstermesini ve birbirlerine saygı göstermesini tembih ederdi.

Maalesef şimdi birçok kişinin sadece kendi menfaatlerini düşündüğü, bir karış daha başkasının alanına nasıl girebilir mi? hesapladığı bir dönemdeyiz.

Buda çok üzücü…

Şimdi köşemde sığdırabildiğim kadar birkaç esnafımızı ve komşumuzu size tanıtmak isterim.

Evimizin altında bakkal Nuri amca, yanında berber Mehmet, kasap Ahmet, tuhafiyeci Nuri Şenbalaban, terzi Safiye teyze, karşımız da manav Aydın, şekerci Bekir, kuyumcu Samir ve Ali kardeşler, kırtasiyeci Muhittin amca ve oğlu Erdoğan abi, zücaciyeci Bahattin amca

Bu saydıklarımdan sadece Allah ömür versin Samir abi hayatta diğerlerini

Allah rahmet eylesin kaybettik,

Kasap Ahmet amca etleri keserken ürkütücü gözükse de çok güzel bir kalbi vardı

Tuhafiyeci Nuri amca boylu, iri yapılıydı dükkânına kolonya doldurmak ve bayramlarda mendil çorap almak için uğradığımızda o iri yapısıyla içten sevgi dolu sesi ile gel bakalım nasıl yardımcı olacağız sana der ve elimizde ki listeyi uzatırdık.

O da listeyi hazırlar verirdi hemen elimize de kolonya döker ikram ederdi.

Şekerci Bekir amcanın dükkânı renkli renkli akide şekeri kavanozları, koz helvalar, badem ezmesi ve lokumların olduğu en sevdiğimiz yerlerden biriydi.

Dükkânın önünde küçücük taburelerde şişman sevimli kişiliğiyle oturur kaldırımdan geçen bir kişi olduğunda hemen saygıdan ayağa kalkar sevimli bir kişiliğe sahipti.

Annem bizi alışverişe gönderirken korkusuzca yollardı, çünkü herkes birbirini tanır mahalle esnafı ve komşularımız bir birinin çocuklarını ailesi gibi korur kollardı.

Oysa şimdi çocuklarımızı gözümüzün önünden ayıramıyoruz apartmanların içersin de kimse kimseyi tanımıyor.

Büyüklerimizin söylediği gibi bir gözden diğer göze güven kalmadı.


Eğer komşulardan birisi birkaç gün gözükmez ise benim komşum nerede diye merak edip kontrol edilirdi,

Komşu haklarına, komşuluk ilişkilerine eskiden büyük önem verilirdi,

Evde pişen bir şey yanda ki komşuya da kokmuştur diyerek tabağa konulup gönderilirdi,

Komşu ziyaretleri, yaşlılar, düğün, cenaze iyi ve kötü günlerde birbirlerini bırakmaz geleneklerimize göre hareket edilirdi,

Cenazelerde cenaze evinde bir hafta yemek pişirilmez komşular pişirir getirirdi,

Paylaşımcılık çoktu,

Çünkü bizlere en yakın dost, akraba, üst komşumuz, yan komşumuz veya alt komşumuzdu.

Yine büyüklerimizin dediği gibi ev alma komşu al, komşu komşunun külüne muhtaç deyimi komşuluğun önemini aslında çok güzel anlatmış.

Gönül ne kahve ister, ne kahvene, gönül muhabbet ister, kahve bahane.


Ben şahsen özlüyorum eski komşulukları, bayramlarda utanarak gittiğimiz el öpmelerini ancak gidilmediği zaman da bize nasıl kırıldıklarını onlar üzülmesin diye utanarak mendil ve harçlık verecekler diye kapısını çaldığımız günleri,

Oysa onların siz çocuksunuz bu da adettendir, utanılacak bir şey yok diyerek mendilin arasına koyarak verdikleri harçlıkları çocukluk günlerimi,

Karşı komşumuz İstanbul hanımefendileri sırasıyla hatırladıklarım Müberra teyze, Rabia teyze, Mihriban teyze, yalı da oturan Melek hanım teyze yan komşumuz Naci amcanın eşi İsmet hanım teyze, kız kardeşi Nilüfer hanım ve kızı Oya abla…

Her birini aslında tek tek anlatmak isterim ama bunun için ne sayfalar ne de gün yeter.

Sadece bu güzel insanları bir kez daha sizlerle birlikte anmak istedim.

Mekânları cennet olsun

Çocuklarımıza mutlaka kendi mahallemizi anlatmak ve yaşayan insanları tanıtmak gerekir.

Bir, insanın güzel anıları ile yaşaması kadar güzel bir şey olamaz günümüzde saydıklarımın birçoğu maalesef yok. Eğer siz bir mahallede yaşıyorsanız çocuklarınız çok şanslı sayılır.

Ancak çocuklarınızı tabletlerin, televizyonların başından kaldırarak çocukluğunu yaşamasını sağlayın insanın yaşadığı çocukluğu yetişkinliğinin aynasıdır.

Güzel dostlukların, anıların, sevgilerin paylaşıldığı nice komşuluklar dileğiyle

Yorumlarınız için

İletişim ;makbulenac@mynet.com


Yorumlar

Işıl merve 04-08-2017

Özlenen geçmiş

Geçmişteki komşuculuk bu kadar güzelken şimdi kime güveneceğini bilemiyor insan.Çok güzel bir yazı olmuş emeğinize sağlık belki hayattaki penceremize bir ışık olur bu yazı.

Emel Danışmant 05-08-2017

Anılar

Ne güzel yazmışsın; bütün hatıralarım canlandı gözümde.Mahallenin çocukları karşı komşumuz fotoğrafçı Hayrinin kızlar Ebru Hande Beykoz işkenbeci Tolon'un kızı Banu kardeşi Bülent biz 4 kız bir erkek bizim evde büyüdük bahçedeki oyunlarımız,balkondaki kahvalti keyfimiz, annemin pisirdiği bulgur pilavı salata keyfimiz,konu komşu akşam ustü çayıra gitmek icin tatlı telaşımız anlatmakla bitmez ne kadar mutluyduk değerini şimdi daha iyi anlıyorum bu güzellikleri hatırlattın yazını keyifle okudum devamını bekliyor başarılar diliyorum

Müzeyyen ÖZGÜR 05-08-2017

iNSAN OLMAK

Bizler aynı yazdığınız gibi değerlerle büyüdük.Çok şanslı nesildik.Yeni nesilleri de paylaşımcı olarak yetiştirmek için uğraşıyoruz.Hepimize kolay gelsin.Bu platformda sizin gibi değerli eğitim gönüllüleri de bu yapının mihenk taşları.Yazınız için çok teşekkür ederim.Yüreğinize kaleminize sağlık...

Füsun Arzık 06-08-2017

Tebrikler

Arkadaşım eskiye olan özlemimizi çok güzel yazmışsın. Bana göre şimdi teknolojiye çocuklar kurban ediliyor. Herkes yalnızlığa mahkum oldu ve değerler değişti.
Büyükler de çocuklarının ne kadar güzel tablet ve akıllı telefonları kullanımlarıyla övünür oldu. Oysa bu teknolojiyi yaratanlar çocuklarına hafta da bir gün bir saat izin verdiklerini röportajlarında söylüyorlar.
Teknolojinin bir amaç değıl araç olduğunu anlamak dileğiyle seni tebrik ediyorum. Elline kalemine sağlık.

Gizem Yücesoy 11-08-2017

Teşekkür

Eksilen değerlerimize farkındalık yaratmak için çok güzel bir yazı olmuş, ellerinize emeğinize sağlık...

Toplam 5 yorum bulundu. 1-5 arası listeniyor.
Bilal Karabacak

Merhabalar Sevgili Beykozlular…

26-10-2018 Yorum yok. 1730
Ozan Derviş

ADAY ADAYLARIMIZA ÖZEL

26-10-2018 Yorum yok. 1464
Neyir Erkan Şişman

ANDIMIZ

26-10-2018 Yorum yok. 816
Hacı Arıcı

YÖREMİZ – KÜLTÜRÜMÜZ - TARİHİMİZ

26-10-2018 Yorum yok. 765
Taner Mert "Mert Beykozlu"

İnsanlık Nereye Gidiyor

26-10-2018 Yorum yok. 1216
Zeynep Küçük

Beykozlu İnsanımız Sıfır Atık’ta da Öncü

26-10-2018 Yorum yok. 774

TOPLUMSAL BARIŞ

26-10-2018 Yorum yok. 1070
Yaprak Akın

ÖN YARGILARIMIZI ÇÖPE ATALIM !

26-10-2018 Yorum yok. 697
Tekin Toklucu "Ters Köşe"

SEÇ BAKALIM..

26-10-2018 1 yorum. 754
Asiye Çakır

SİZİN GÖZÜNÜZ HANGİSİ... ???

28-09-2018 Yorum yok. 1757
Ergin Tüfekçi

BEYKOZUMUZ DAKİ TURİZM ELÇİLERİMİZ

15-08-2018 Yorum yok. 1087
Cüneyt Pulant

İnsanoğlu iyiliklerle yaşar

15-08-2018 Yorum yok. 2039
Füsun Sökmez "Al Yazmanın Sesi"

OYUMU NASIL KULLANACAĞIM?

13-06-2018 Yorum yok. 2574