Deprem çığırtkanlığı yapmayı sevmiyorum ama kısa sure önce yaşadığımız sarsıntı, deprem bilincine ne kadar uzak olduğumuzu da gözler önüne serdi.

Yetkilerin beklediği ve 7 civarında ön gördüğü büyük İstanbul Depremi, geçtiğimiz günlerde 5.8 ile bizleri yoklarken, 20 sene geçmesine rağmen yeteri kadar ders almadığımızı akıllara getirdi.

Deprem öncesinde yapılacaklardan tutunda, depren anında ve sonrasında yapılacaklar noktasında, hepimiz sınıfta kaldık. Onca tatbikatlara rağmen, panik içine girdik.

1999’dan sonra bir dönem çocuklar deprem bilinciyle büyürken, gel zaman git zaman ilkokul çağındaki çocuklar deprem bilgisinden o kadar yoksun ki, 1.sınıfa giden oğlumun depremde okulda oluşu ve yaşadıklarını kendi penceresinden anlatışı, traji komik şekilde sizleri güldürebilir bile...

Bu konuda Ebebeyin olarak eksiklerimiz elbette vardır, lakin desteklenebilir bir depremle ilgili bilinçlendirme ekibine de ihtiyaç olduğu aşikâr diye düşünüyorum.

5.8’lik depremin ardından sürekli artçılar oldu, olmaya ve korkutmaya da devam ediyor. 5.8 ile üç gün dışarda kalan evlerine giremeyen halk, 7’lik bir depremle neler yaşardı düşünmek bile istemiyorum.

Bireysel eleştirilerin ardından gelelim İstanbul’a...

Zorunlu deprem sigortalarıyla ayakta kalacağı beklenen İstanbul’un, deprem anında toplanma noktaları bile, heyelan bölgelerinden seçilirken, gelin bu şehirden hayır bekleyin. Kaldı ki deprem anında çekmeyen telefonlarımızda cabası oldu.

600 bin binadan 400 bini risk altında diyerek kayıtlara geçen bilgiler korkutan nitelikte.

Binaların yani sıra, bazı büyük devlet yapıları da hasar görmüş durumda. Özellikle sosyal medyada gündem olan İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nde öğrenciler derslere girmedi. Okulun duvarları çatladı, boydan boya devam eden yarıkların, yer yer iki karışı bulduğu görüntülerle sabit, öğrenciler kamuoyu oluşturarak diploma almaya geldik, mezar taşı almaya değil diyerek tepkilerini dile getirdiler.

Her doğa olayı gibi, depremde o kadar beklendik ve olasıyken, lütfen hayatın koşturmacası içinde unutmayalım, unutmayalım ki önlemlerimizi sonuna kadar alalım.

Geçmiş olsun İstanbul...