Pek çoğumuz çevresinden “ah şimdiki aklım olacaktı” cümlesini duyarız. Kaçırılmış fırsatları ve pişmanlıkları barındırır.

Kızdıysan bağır, sevindiysen söyle, acıktıysan ye, uykun geldiyse yat, özlediysen arkasından koş, sıkıldıysan çarp kapıyı çık, konuşmak istiyorsan konuş. Sonraya ertelenen ne varsa ruhunu, kokusunu, tazeliğini, öz suyunu yitirir... Söylenmeyen sözler de zaman aşımına uğrarlar. Yaşlanmaya benzer bu: Sözcükler de büzüşüp, küçülürler. Geriye dönüş yapıldığında o vurucu gücü, etkiyi beklemek hayaldir.[ Ferhan Şaylıman.]

Mükemmeliyetçilik erteleme eğilimini tetikler. nereden başlayacağını bilmemek, akışın net olmaması, insanın zihninde sürecin tamamını canlandıramaması, ertelemeye sebep olur. Plansızlık ertelemeyi meşru kılar. Bugün alabileceğin keyfi asla yarına erteleme!
[ Aldous Huxley. ].......gibi gibi nasihat niteliğinde nice örnek özlü söz akıp gider sayfalarca 
Ki ; “Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışın” ...diyen rehberimiz de içinde bulunulan zamanı en iyi şekilde değerlendirmenin önemini vurguluyor.

Dünyaya kaç defa geliyoruz? Kaç kere yeniden doğuyoruz..? 
Yalnızca bir kere. Bu yüzden istediğimiz gibi yaşamalıyız.

Yerine konması, geri döndürülmesi, yenilenmesi, depolanması, satın alınması mümkün olmayan tek kaynak zamandır

Keşke dememek için her şey zamanında yapın .İçinde bulunulan zamanı saniye saniye yaşayın. Yarın olsun hayr olsun diye diye hayatı kaçırmayın...

Yapmak istediğiniz ne varsa, kırmadan dökmeden, incitmeden, nerede duracağını bilerek sınırları aşmadan kalkın ve yapın. Çünkü hayat gerçekten çok kısa..

Ertelenmemiş ömürler duasıyla yaşa(t) be insan .Anadoluhisarından alem-i kainata saygıyla